Szybkość to wartość, nie prawo
Gdzieś w historii sieci optymalizacja wydajności stała się kategorią moralną. Szybkie strony to dobre strony. To założenie jest że ludzka uwaga jest ograniczonym zasobem, który powinien być zdobyty szybko, a następnie utrzymywany wszelkimi dostępnymi środkami. Szybkość cię wpuszcza. Wewnątrz, psychologiczne techniki cię trzymają.
Pozycja powolnego internetu nie kwestionuje, że niektóre rodzaje powolności są porażkami. Serwer, który się nie łączy, zawiódł. Strona, która jest powolna dlatego, że ładuje pięćdziesiąt megabajtów skryptów śledzących, jest powolna z złych powodów. Ale celowa powolność — tempo wybrane i utrzymywane jako cecha — to coś zupełnie innego.
Co szybkość faktycznie kosztuje
Optymalizacja czasu ładowania strony nastąpiła obok odpowiadającej optymalizacji treści: krótsze, bardziej zwięzłe, bardziej natychmiast nagradzające. Nieskończone przewijanie. Automatyczne odtwarzanie. Silniki rekomendacyjne, które karmią cię następną rzeczą, zanim skończyłeś bieżącą.
Pauza jest droga w ekonomii uwagi. Podczas pauzy twoja uwaga jest wolna. Może się błądzić. Możesz znowu pamiętać, że miałeś coś innego do zrobienia dzisiaj. Bezszwowy, szybki, automatycznie ładujący się kanał jest zaprojektowany, aby zapobiec tej świadomości.
Co szybkość kosztuje, to pauza, w której wynika refleksja. Nie zawsze — możesz być szybki i refleksyjny. Ale systemy zoptymalizowane dla szybkości są zoptymalizowane przeciwko refleksji, bo refleksja powoduje niepewność, niepewność powoduje zmniejszone zaangażowanie.
Przeciw anty-optymalizacji
Optymalizacja jest potężną techniką z wąskim zakresem ważności. W dobrze zdefiniowanym funkcjach celu optymalizacja znajduje najlepsze rozwiązanie efektywnie. Problem polega na tym, że funkcje celu używane w optymalizacji sieci — zaangażowanie, czas na stronie, wskaźnik konwersji — to wąskie proxy dla ludzkiego rozkwitu, które mogą być maksymalizowane w sposób, który wcale nie służy ludziom.
Algorytm, który maksymalizuje zaangażowanie, może to robić, pokazując ci treści, które cię złoszczą. Gniew jest angażujący. Powoduje kliknięcia, udostępnianie, komentarze. To też korodujące, wyczerpujące. Zoptymalizowany system nie dbać.
Pozycja anty-optymalizacji jest nie przeciw wszystkiej optymalizacji. To przeciw naiwnym zastosowaniom optymalizacji do dziedzin, gdzie funkcja celu nie może być określona. Powolna sieć jest anty-optymalizacją w sensie odrzucenia optymalizacji dla złych rzeczy. Akceptuje niższe metryki zaangażowania w zamian za coś, czego nie można zmierzyć, ale można poczuć: poczucie, że czas spędzony tutaj był faktycznie twój.
Celowe opóźnienie jako projekt
Czekanie, które nie może być skrócone bez zniszczenia tego, jest powolne. Gdy wszystko jest szybkie, powolność jest podejrzana. Osoba, która zajmuje trzy dni, aby odpowiedzieć na e-mail, wydaje się nieuczciwa. Serwis, który nie śledzi twojego zachowania, wydaje się coś ukrywać. Strona bez nieskończonego przewijania czuje się złamana.
Wszystkie systemy zoptymalizowane dla szybkości są zoptymalizowane przeciwko refleksji.
Strona ładująca się trzy sekundy daje ci trzy sekundy. Co z nimi robisz, to twoja sprawa. Strona ładująca się natychmiast już postanowiła, że nie masz o czym myśleć.